PP-22-Q4-L02

tekst mocy

„Odezwij się, Panie, odpowiedz mi, a niech ten lud pozna, że Ty, Panie, jesteś Bogiem prawdziwym i że Ty odmienisz ich serca” (1 Krl 18,37).

ZRÓB Wykonaj zadanie z tego tygodnia ze strony 19.

Sobota

Bóg wykorzystuje wydarzenia w naszym życiu, by zwrócić nasze serca ku Niemu.

Czy kiedykolwiek miałeś wątpliwości, a potem ktoś zrobił coś, co rozwiało je wszystkie? Właśnie to zrobił Bóg dla Izraelitów. Dał im tak wyraźny dowód swojej obecności i mocy, że nie mogli już mieć wątpliwości, komu należy się ich uwielbienie.

W trzecim roku suszy Bóg znów przemówił do Eliasza: „Po upływie długiego czasu, w trzecim roku, doszło Eliasza słowo Pana tej treści: Idź, pokaż się Achabowi, gdyż chcę spuścić na ziemię deszcz” (1 Krl 18,1).

Eliasz znów natychmiast wykonał Boże polecenie. Ruszył w długą drogę powrotną do Samarii i pałacu króla Achaba. Jakże inaczej wyglądała ta kraina po trzech latach głodu. Ziemia była twarda i popękana. Eliasz zakrył usta i nos przed wirującym, unoszonym przez wiatr pyłem. Przechodził przez wioski, w których świeże kopce kamieni przykrywały niedawno pochowane ciała. Na pewno – pomyślał – na pewno teraz ludzie będą gotowi, by powrócić do Boga.

Król Achab osobiście przemierzał okolice w poszukiwaniu pastwisk dla swoich królewskich zwierząt. Głód dotarł nawet do pałacu.

CZYTAJ Przeczytaj 1 Krl 18,37 oraz opowiadanie z tego tygodnia pt. „Najpierw ogień, potem deszcz”.

Niedziela

ZRÓB Zrób ołtarz z czegoś, co masz w domu, i napisz na nim tekst mocy: 1 Krl 18,37.

NAUCZ SIĘ Zacznij zapoznawać się z tekstem mocy.

MÓDL SIĘ Módl się, żeby Bóg pomógł ci lepiej zrozumieć Jego wolę.

CZYTAJ Przeczytaj 1 Krl 18,1-15.

Poniedziałek

POMYŚL Co byś zrobił, gdyby twoje życie, tak jak życie Abdiasza, było zagrożone, gdybyś komuś przekazał jakąś wiadomość?

POLICZ Przez ile dni nie padało w Izraelu?

MÓDL SIĘ Podziękuj Bogu za błogosławieństwo deszczu.

CZYTAJ Przeczytaj fragment z 1 Krl 18,16-24.

Wtorek

ZASTANÓW SIĘ Skup się na 1 Krl 18,21.

NAPISZ W swoim dzienniku studium Biblii podsumuj własnymi słowami znaczenie tego wersetu.

ZASTOSUJ Jak ten tekst odnosi się do nas dzisiaj? Co odwraca naszą uwagę i sprawia, że „wahamy się” w naszej decyzji, by podążać za Bogiem?

MÓDL SIĘ Módl się, żeby Bóg pomógł ci podejmować właściwe decyzje.

Żywność i woda były racjonowane. Jeden ze sług Achaba przekazał wiadomość: „Eliasz wrócił. Chce, żebyś przyszedł i się z nim spotkał”.

Gdy tylko Achab ujrzał Eliasza, rzekł: „Czy to ty, ty, który siejesz zamęt w Izraelu?”.

Eliasz powiedział: „To nie ja sprawiłem kłopoty Izraelowi. To ty i rodzina twojego ojca. Porzuciliście przykazania Pana i poszliście za Baalem” (wersety 17, 18). Potem Eliasz powiedział Achabowi, że odbędzie się pojedynek: Bóg kontra Baal. Polecił Achabowi zwołać zgromadzenie całego ludu i sprowadzić wszystkich kapłanów Baala na decydującą walkę na górze Karmel. Wieść o tym natychmiast dotarła do ludzi. Kiedy nadszedł wyznaczony dzień, zebrali się na górze Karmel.

Król Achab podjechał w otoczeniu swoich urzędników i ochroniarzy. Czterystu pięćdziesięciu proroków Baala śmiało wkroczyło na górę i otoczyło Eliasza. Mieli nadzieję, że pokaz siły przestraszy tego proroka Boga Jahwe.

Eliasz ustalił zasady. Dwa zwierzęta miały zostać złożone jako ofiary na dwóch oddzielnych ołtarzach. Kapłani Baala mieli poprosić go, by przyjął ich dary, zsyłając ogień z nieba, który go spali. Eliasz miał poprosić Boga Jahwe, by przyjął jego dary, zsyłając ogień z nieba, który je strawi. Bóg, który odpowie ogniem, zostanie ogłoszony prawdziwym Bogiem.

Prorocy Baala przygotowali ofiarę ze zwierząt na ołtarzu Baala. Potem zaczęli go wzywać. Zapadła cisza. Tańczyli wokół ołtarza. Zapadła cisza. Krzyczeli. Zapadła cisza. Błagali Baala, by odpowiedział ogniem. Zapadła cisza.

Ludzie patrzyli i słuchali. Po kilku godzinach Eliasz zaczął drwić, mówiąc im:

„Krzyczcie głośniej!” – powiedział. „Może jest pogrążony w myślach, albo zajęty, albo w podróży. Może śpi i trzeba go obudzić” (werset 27). Więc krzyczeli jeszcze głośniej. Kapłani Baala kaleczyli się ostrymi nożami, aż zaczęła im płynąć krew. Cisza. Wyczerpani prorocy i kapłani Baala poddali się. Nadszedł czas wieczornej ofiary.

Eliasz podszedł do zniszczonego ołtarza Jahwe, aby go odbudować.

CZYTAJ Przeczytaj 1 Krl 18,25-40.

Środa

POMYŚL Czego ta historia uczy nas o nabożeństwie? ZAPYTAJ Poproś kogoś, żeby opowiedział o swoim doświadczeniu związanym z wysłuchanymi modlitwami.

MÓDL SIĘ Módlcie się za tych, którzy borykają się

z suszą.

ZNAJDŹ Dowiedz się, o której godzinie odbywała się wieczorna ofiara (zobacz Wj 29,39.41).

Czwartek

ZASTANÓW SIĘ Czym różniły się modlitwy Eliasza od modlitw ludu?

OMÓW Zapytaj kogoś o życie modlitewne Eliasza. Czy spędzał czas z Bogiem rzadko, czy często?

MÓDL SIĘ Módl się, żeby Bóg dał ci siłę, byś znalazł dla Niego czas na początku i na zakończeniu każdego dnia.

CZYTAJ Przeczytajcie razem z rodziną fragment

z 1 Krl 18,1-40.

Piątek

OMÓW Porozmawiajcie o tym, co w tej historii wydaje wam się najbardziej niesamowite i cudowne.

PODZIEL SIĘ Podzielcie się między sobą powodami, dla których warto chwalić Boga za przejawy Jego mocy

w waszym życiu.

MÓDL SIĘ Podziękuj Bogu, że skierował twoje serce ku Niemu.

Wziął 12 kamieni, po jednym na każde plemię Izraela, i odbudował ołtarz. Potem wykopał rów wokół ołtarza. Ułożył drewno. Pokroił zwierzę ofiarne i ułożył je na drewnie. „Napełnijcie cztery duże dzbany wodą i wylejcie ją na Dary oraz na drewno” – rozkazał, a silni mężczyźni przynieśli dzbany z wodą i oblali nimi Dary. Woda spływała do rowu.

„Zrób to jeszcze raz” – powiedział. I kolejne cztery dzbany wody oblały ofiarę, drewno i kamienie, a potem spłynęły do rowu.

– Zróbcie to po raz trzeci – rozkazał Eliasz. I tym razem woda spłynęła i całkowicie wypełniła rów.

Wszyscy patrzyli na Eliasza, gdy uklęknął obok ołtarza. Wszyscy nasłuchiwali z uwagą, gdy zwrócił się modlitwą do Pana. „Panie, Boże Abrahama, Izaaka i Jakuba

niech dziś wszyscy dowiedzą się, że Ty jesteś Bogiem w Izraelu” – modlił się Eliasz. „Odpowiedz mi, Panie, odpowiedz mi, żeby ci ludzie poznali, że to Ty, Pan, jesteś Bogiem i że to Ty ponownie nawracasz ich serca” (wersety 36, 37). Nie było płaczu ani krzyków. Tylko krótka, prosta Modlitwa.

Odpowiedź Boga nadeszła natychmiast. Ogień niczym gigantyczny język zstąpił z nieba i pochłonął mokrą ofiarę, mokre drewno, mokre kamienie, a nawet wodę z rowu. Ludzie upadli na twarze, zakryli głowy rękami i wołali: „Pan – On jest Bogiem! Pan – On jest Bogiem!” (werset 39). Tego dnia zobaczyli potężny dowód mocy Boga, który był zdeterminowany, by odzyskać ich serca dla siebie.